verwundern czasownik verwundert, verwunderte, hat verwundert dziwić; es verwundert mich, dass... dziwi mnie, że...; sich über etwas (AKK) verwundern dziwić się czemuś
wundern czasownik wundert, wunderte, hat gewundert dziwić, zadziwiać jemanden kogoś; sich wundern dziwić się über etwas czemuś
staunen czasownik staunt, staunte, hat gestaunt dziwić się
stutzen czasownik stutzt, stutzte, hat gestutzt obcinać, przycinać, skracać, dziwić się
Verwunderung
die (nur Singular)
zdziwienie, zdumienie; in Verwunderung setzen
wprawiać w zdumienie, zadziwiać; in Verwunderung geraten
dziwić się
